Ímyndaðu þér að geta ekki hringt heim til þín. Þú tekur upp símann til þess að hafa samband við fjöl­skylduna þína og láta vita að þú sért á öruggum stað eða í hættu og þurfir á aðstoð að halda en síminn virkar ekki svo þú nærð ekki í neinn. Um átta millj­ónir íbúa Kasmír eru í þessari stöðu í dag.

Frá 5. ágúst síðast­liðnum hefur ríkt fjar­skipta­bann í Kasmír-héraði, fyrir­skipað af indverskum stjórn­völdum. Þá hefur íbúum héraðsins einnig verið sett útgöngu­bann sem kemur í veg fyrir að fólk geti farið út af heimili sínu eða átt samskipti hvort við annað og umheiminn.

Í byrjun ágúst á þessu ári tóku indversk stjórn­völd einhliða ákvörðun að fella úr gildi 370. grein stjórn­ar­skrár landsins sem kveður á um sérstaka stöðu hérað­anna Jammu og Kasmír. Samkvæmt grein­inni hafa meiri sjálfs­stjórn en önnur héröð Indlands. Ákvörð­unin var tekin án viðræðna við leið­toga og almenning í Jammu og Kasmír og telur Amnesty Internati­onal á Indlandi að þessar aðgerðir muni einangra fólkið, ásamt því að auka spennu og hættuna á mann­rétt­inda­brotum á svæðinu veru­lega.

Fregnir hafa borist af árásum, átökum og hand­tökum þar sem fólk hefur verið sett í varð­hald. Þetta veldur skelf­ingu og ótta meðal almenn­ings sem fær ekki upplýs­ingar vegna fjar­skipta­bannsins. Þá gerir þessi staða heil­brigð­is­starfs­fólki einnig erfitt fyrir að sinna störfum sínum. Alþjóða­sam­fé­lagið getur rétt ímyndað sér hvaða alvar­legu mann­rétt­inda­brot eiga sér stað í Kasmír við þessar hræði­legu aðstæður.

Indversk stjórn­völd hafa nánast fullt vald yfir öllum þeim upplýs­ingum sem koma frá héraðinu og fréttir hafa borist af því að stjórn­mála­leið­togar hérað­anna beggja hafi verið færðir í varð­haldi eða settir í stofufang­elsi. Aðgengi að neyð­ar­þjón­ustu, mennta- og heil­brigð­is­þjón­ustu hefur einnig verið skert veru­lega.