Rétturinn til að flýja ofsóknir og leita verndar í öðru landi er grundvallarmannréttindi sem tryggð eru í alþjóðalögum. Hann er einnig tryggður í 14. grein Mannréttindayfirlýsingar Sameinuðu þjóðanna en yfirlýsingin er ein af grunnstoðum alþjóðlegs mannréttindakerfis. Ríkjum er ekki heimilt að vísa fólki á flótta á brott til heimalands síns þegar líklegt er að það sæti þar alvarlegum mannréttindabrotum á grundvelli kynþáttar, trúar, þjóðernis, aðildar að tilteknum þjóðfélagshópi eða vegna stjórnmálaskoðana.