Á fyrstu sex mánuðum ársins hafa fyrirsagnir mótast af sögum um ótta, sundrung og hatur. Þrátt fyrir það hafa aðgerðasinnar um heim allan lagt sitt af mörkum til að halda voninni lifandi.

Hörmungar og stríð geisa víða um heiminn. Ein afleiðing þessa eru fólksflutningar og flótti þar sem fólk neyðist til að yfirgefa heimili sín.

Þrír mannréttindafrömuðir í Túnis voru handteknir að geðþótta af yfirvöldum í maí 2024, Sherifa Riahi, þá í fæðingarorlofi, Yadh Bousselmi og Mohamed Joo, fyrrum og starfandi starfsfólk samtakanna Terre D’asile Tunisie sem aðstoða farand- og flóttafólk. Nokkrum dögum síðar var Imen Ouardani, fyrrum embættiskona sem var í samstarfi við samtökin, einnig handtekin. Allir þessir einstaklingar eru enn í gæsluvarðhaldi að geðþótta. 

Í febrúar 2025 ákærðu yfirvöld í Texas Cesar og Noreliu frá Venesúela fyrir „ólöglega” komu til landsins árið 2022. Síðan þá hafa þau verið handtekin ólöglega tvisvar af yfirvöldum og aðskilin frá börnum sínum þrátt fyrir það að fjölskyldan sé með gilda tímabundna vernd (e. TPS) og umsókn um alþjóðlega vernd í vinnslu. Í bæði skiptin hefur alríkisdómari leyst þau úr haldi en yfirvöld í Texas hafa ekki fellt niður ákærur á hendur þeim.

Innan aðeins örfárra klukkustunda eftir að Donald Trump tók við forsetaembætti Bandaríkjanna skrifaði hann undir fjölda forsetatilskipana sem margar hverjar grafa undan mannréttindum fólks og geta komið til með að hafa skaðleg áhrif á líf, heilsu og velferð milljóna í Bandaríkjunum og víðar.

Í nýlegri úttekt vakti Mannréttindanefnd Sameinuðu þjóðanna (e. Human Rights Committee) athygli á áhyggjum sínum er varða mannréttindi á Íslandi, þar sem nefndin tók meðal annars undir áhyggjuefni sem sett voru fram í skriflegri skýrslu Amnesty International. Nefndin tók undir þrjú af fjórum lykilatriðum sem Amnesty International vakti sérstaklega athygli á og lagði til breytingar er varða útlendingalög, beitingu einangrunarvistar og lagaákvæði um eftirlit með aðgerðum lögreglu. 

Þrjú fræðslumyndbönd sem Íslandsdeild Amnesty International gerði í samstarfi með Mannréttindaskrifstofu Íslands og voru gefin út árið 2021.

Fjölmargir mannréttindasigrar náðust á fyrstu sex mánuðum ársins þar sem Amnesty International lagði sitt lóð á vogaskálarnar. Fólk sem var ranglega fangelsað var leyst úr haldi, lög voru betrumbætt og réttlæti náði fram að ganga. Allt mikilvægir sigrar sem skipta máli. Stuðningsfólk um allan heim greip til aðgerða og sýndi fram á að samtakamátturinn hefur áhrif.

Ungliðahreyfing Íslandsdeildar Amnesty International hélt opinn fund síðastliðinn fimmtudag, 6. júní. Á fundinum var yfirlýsing Andófs gegn nýju frumvarpi um breytingar á útlendingalögum lögð fram og ungliðahreyfingin samþykkti yfirlýsinguna heilshugar. Þrettán ungliðahreyfingar skrifa undir yfirlýsinguna og leggja fram kröfu um að að allar lagabreytingar séu gerðar með mannréttindi að leiðarljósi.  Hér að neðan má lesa yfirlýsinguna í heild sinni. 

Íslandsdeild Amnesty International fordæmir brottvísanir íslenskra stjórnvalda á umsækjendum um alþjóðlega vernd sem eru mansalsþolendur. Deildin harmar þá ómannúðlegu og vanvirðandi meðferð stjórnvalda á þeim viðkvæma og sérstaka hópi umsækjenda sem sviptur var frelsi sínu og þvingaður var úr landi aðfaranótt 14. maí sl. Íslandsdeildin hefur ítrekað gagnrýnt brottvísanir viðkvæmra hópa og harðneskjulega stefnu íslenskra stjórnvalda í málum einstaklinga í sérstaklega viðkvæmri stöðu sem sótt hafa um alþjóðlega vernd á Íslandi. 

Undirrituð félagasamtök fagna því að um 100 einstaklingum á Gaza hafi verið veitt dvalarleyfi á Íslandi á grundvelli laga um útlendinga og sameiningu fjölskyldna. Vegna þeirra fordæmalausu aðstæðna sem nú ríkja á Gaza, hvetja samtökin íslensk stjórnvöld til þess að leggja allt kapp á að tryggja tafarlausa brottför þessa hóps frá Gaza til Íslands. Hópurinn samanstendur aðallega af konum og börnum í sérstaklega viðkvæmri stöðu. Þá hvetja undirrituð félagasamtök stjórnvöld til þess að taka til efnismeðferðar allar þær umsóknir palestínsks fólks sem nú liggja fyrir.

Í kringum 2600 umsækjendur um alþjóðlega vernd í Belgíu eru bjargarlausir sökum þess að belgísk stjórnvöld neita að veita þeim skjól og aðrar nauðsynjar og þjónustu.